HAPPY BIRTHDAY MY LOVELY CAT (MOMMAM) 11 YEARS.
เวลาช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน สิบเอ็ดปีแล้ว ที่เราชีวิตของเราได้มี “น้องมอมแมม” (แมวที่แสนน่ารัก และมีมาดอย่างคุณชาย) เราคงไม่มีของขวัญ หรือสิ่งใดจะให้ “เขา” เพราะ “ความรัก” ในทุกๆวันที่เรามีให้ในทุกๆวันนั้น ก็ “หมดหัวใจ” ของเราแล้ว
ขอบคุณที่มีกันและกันมาตลอดนะจ๊ะ พี่รักมอมแมมที่สุดนะ
รักมากเลยรู้ไหม?
สวัสดีคะ เพื่อนๆชาว blog ทุกคน ก่อนอื่นต้องขอ Happy New Year ย้อนหลัง เพื่อนๆไปเที่ยวที่ไหนกันมาคะ? สำหรับเรา เราได้ไปพักผ่อนหลบความวุ่นวายช่วงปีใหม่อยู่หลายวัน เป็นช่วงเวลาแห่งการพักผ่อน ได้เจอเพื่อนเก่าที่พร้อมจะเริ่มประสบการณ์ใหม่ๆ เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดเลยทีเดียว
เมื่อวานนี้เป็นวันครบรอบการเขียนไดอารี่ของเราครบ 4 ปีเต็มแล้ว หากจะย้อนไป ย้อนมาจริงๆ ประสบการณ์ที่เราได้รับจากการเขียนมีเยอะแยะมากมาย
ทั้งเสียงตอบรับที่ดี เป็นทั้งกำลังใจ และแรงผลักดันให้เราได้แบ่งปันต่อไป
ทั้งเสียงตอบรับที่ดูเหมือนจะมองคนละมุม กับความตั้งใจ และจุดประสงค์ในการเขียนของเรา จนหลายๆครั้งเราก็ท้อ และไม่อยากจะเขียนอะไรออกมาอีกเลย
เราได้เจอผู้คนมากมาย ทั้งคนที่มีมุมมองที่ดี ทัศนคติที่เยี่ยมยอด และปัจจุบันก็เป็นเพื่อนที่แสนดีต่อกันและกัน
รวมถึงเราได้เจออีกหลากหลายคนที่เข้ามาฟาดฟันทำลาย (ทั้งๆที่ไม่เคยได้รู้จักกันอย่างแท้จริง) แต่เนื่องจากอะไรก็ไม่ทราบ อาจเพราะปีที่เราเกิด “ชง” กัน หรือเพราะความหมั่นไส้ส่วนบุคคลก็ไม่ทราบ (แต่ก็อย่างว่าแหละ “ความคิด และทัศนคติ กำหนดความเป็นมนุษย์ของคนแต่ละคน)
ปีใหม่แล้ว อะไรที่ผ่านมา ก็แล้วกันไป เปิดรับสิ่งใหม่ๆที่จะเข้ามาดีกว่าเนอะ
ขออวยพรให้เพื่อนมีความสุข คิดอะไรสมความปรารถนา (ถ้าสิ่งที่คิด ปรารถนา ไม่เกินความเป็นไปได้) มีสุขภาพที่แข็งแรง (คำอวยพรคงจะไม่สัมฤทธิ์ผล หากคุณไม่ดูแลสุขภาพของคุณไปพร้อมๆกับอธิษฐาน) มีความรักที่มั่นคง (ความรักต้องอยู่บนพื้นฐานของการให้อภัย และเข้าใจกัน) และร่ำรวยเงินทอง (เงินชอบอยู่กับคนที่ฉลาดในการใช้มันเสมอ) นะคะ
ถ้าพูดถึงปีที่แล้ว สำหรับเราเป็นอีกปีที่มีความสุขมาก เราได้อยู่ในสังคมที่ดีๆ สังคมครอบครัว (คุณพ่อ คุณแม่ น้องแมว) สังคมเพื่อนฝูง (ได้เจอเพื่อนที่ดีๆ กลุ่ม 7pm) และความรักกับใครอีกคนที่คู่ควร เหมาะสมที่สุด จนหลายๆครั้งเราก็อิจฉาตัวเราเองด้วยซ้ำ
สำหรับปีหน้าเราคงไม่คาดหวังอะไรมาก คงได้แค่ทำทุกอย่างให้ดีที่สุด สำหรับคนทุกคนที่เรารักและเคารพมากที่สุด ก็แค่นั้น
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน
ปี 2010 ที่ผ่านมา ต้องยอมรับเลยว่า เป็น “ปีแห่งเทคโนโลยี” สำหรับประเทศไทย เพราะทุกอย่างดูก้าวกระโดดไปหมด แม้ว่าจะกระโดดพ้นบ้าง หรือกระโดดไม่พ้นบ้าง (เช่น 3G) เป็นปีแห่งการเปลี่ยนแปลง และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของคนในสังคม ให้ “เสพติดเทคโนโลยี” มากขึ้นจริงๆ
ของขวัญยอดฮิตในช่วงปีใหม่ ในเกือบทุกประเทศ ก็คงไม่พ้น “Gadget ตระกูล Apple และ Blackberry” ที่ไม่ว่าวัยไหนก็ต้องการมีไว้ในครอบครอง
เครื่องมือสื่อสารเครื่องเล็กๆ ได้กลายเป็นปัจจัยที่ 7 ของชีวิตไปเรียบร้อยแล้ว เพราะเราสามารถติดต่อสื่อสารโดยไร้ขีดจำกัด ไม่ว่าจะเป็น Blackberry Messenger, Facebook, Twitter, Foursquare etc.
คงไม่น่าแปลก!!! ที่บ่อยครั้งคุณจะสังเกตุเห็น
รถคันข้างๆกำลังกด BB อยู่ ในขณะที่ขับรถด้วยความเร็วพอสมควร (พร้อมๆกันไปด้วย)
ครอบครัวที่มาทานข้าวพร้อมเพรียงกัน แต่คนบนโต๊ะทุกคน สนใจแต่ เล่นเกมส์ ใน iPhone
วันนัดเลี้ยงรุ่น แต่เพื่อนๆทุกคนมัวแต่สาละวนกับการถ่ายรูป เพื่อลง Facebook
เดิน shopping กับแฟน ผู้หญิงเล่น skype ส่วนผู้ชาย เล่น Twitter
คนในสังคม ก้มหน้าก้มตา อัพโหลดรูป, แชทพูดคุยกันผ่านโปรแกรมต่างๆ
จนภาพที่เราเห็นส่วนใหญ่ก็จะเหมือนคนแต่ละคนติดอยู่กับโลกใบเล็กๆบนมือของพวกเขา จนลืมสังเกตุคนรอบๆข้าง และเพราะเหตุนี้เอง ที่ทำให้คนให้ความสำคัญกับคนใกล้ตัวน้อยลง จนมีปัญหาที่เกิดขึ้นจากเทคโนโลยีให้เห็นอยู่ร่ำไป ไม่ว่าจะเป็น คุยโทรศัพท์จนขับรถไปชนคันอื่น, แฟนบอกเลิก เพราะติดบีบี จนไม่มีเวลาให้เขา, เล่น Facebook จนถูกลวงไปข่มขืน ฯลฯ (แต่ทั้งนี้ทั้่งนั้น ก็ต้องอยู่ที่การควบคุมตนเองของคนแต่ละคนด้วย เทคโนโลยีมีผลดีเสมอ สำหรับคนที่มีสติ และใช้มันในทางที่ถูกวิธี และถูกช่วงเวลา)
“เทคโนโลยี ทำให้โลกแคบลง อยู่ไกลแค่ไหน ก็เหมือนอยู่ใกล้ และตรงกันข้ามกลับทำให้ความสัมพันธ์กับคนใกล้ตัวกว้างขึ้น และไกลออกไป”
“เสพติดเทคโนโลยี” อย่างมี “สติ” อย่าถูกเทคโนโลยีครอบงำ แต่จงใช้มันอย่างถูกวิธี และให้ได้ประโยชน์สูงสุด
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน
