Recent News

Powered by eSnips.com

วันอังคารที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2552

This I Promise You

ตอนนี้เรากลับมาถึง กทม. อย่างปลอดภัยแล้ว เหนื่อยนิดหน่อยกับการเดินทาง ตลอดทางที่นั่งรถทัวร์กลับมา มีฝนตก และลมแรงตลอดเลย ทำให้รถทัวร์เสียเวลาไปร่วมหนึ่งชั่วโมง (เท่ากับเรานั่งอยู่บนรถทัวร์ 6 ชั่วโมงกว่าๆ) แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก เพราะว่ามี “ทอมบ้านๆ” คนนึง นั่งข้างๆเราตลอดทาง (บังเอิญจริงๆที่มีทอมที่ไม่เคยรู้จัก มานั่งร่วมทางกลับ กทม. ด้วย) เมื่อกลับมาถึงบ้าน เห็นหน้าน้องวอดก้า และมอมแมม ความเหน็ดเหนื่อยก็พลันหายไปโดยหมดสิ้น

วันนี้ก่อนที่เราจะนั่งเรือกลับข้ามกลับมาที่ฝั่ง เรานั่งครุ่นคิดถึงสิ่งที่เราได้รับจากการไปเที่ยวเกาะช้างในครั้งนี้ นั่นคือ ถนนหนทางในเกาะช้าง มีเพียงเส้นทางหลักเพียงทางเดียว (ไม่มีทางลัด ทางด่วน แบบในกรุงเทพ) ถ้าเกิดอุบัติเหตุ ก็จะทำให้การจราจรโดยรอบเกาะเป็น “อัมพาต” ไปทันที ผิดกับกรุงเทพ ที่เมื่อทางนี้ติดขัด ก็จะหนีไปใช้เส้นทางอื่นได้อย่างไม่เสียเวลา

ถ้าจะเปรียบ ก็คงเหมือนโอกาสในชีวิตของเราแต่ละคน บางคนไม่มีโอกาสและทางเลือก มีเพียงเส้นทางเดียวให้เดินต่อไป แม้ว่าเส้นทางนั้นจะยากเย็นเพียงไหน แต่เขาก็ต้องเดินต่อไป บางคนอาจมีหนทาง และเส้นทางหลากหลายให้เลือกเดิน แต่เส้นทางที่มากมายเหล่านั้น อาจเป็นเพียงแค่ “ตัวเลือก ที่ไม่มีใครต้องการเลือกเดิน” ก็เป็นได้ เพราะเขาอาจกำลังสับสนกับเส้นทางเหล่านั้นอยู่

ถึง ตัว T ของหนู

หนูเหนื่อยนิดหน่อยคะ กับการเดินทาง แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วคะ พักสักนิดก็ดีขึ้นเยอะแล้ว อีกไม่กี่วัน เราก็จะได้เจอกันอีกแล้วนะคะ ทุกๆครั้งที่เราจะเจอกัน หนูจะนั่งนับวันเวลา ตื่นเต้น และก็ลุ้นอยู่ในใจลึกๆว่า คุณจะดีใจไหม? คุณจะรู้สึกแบบที่หนูรู้สึกบ้างไหม?

คนดีคะ ไม่รู้ว่าคุณจะเบื่อหนูหรือยังนะ? เพราะทุกๆครั้ง ที่เราคุยกัน เจอกัน หนูจะเป็น “เด็กเจ้าปัญหาตลอดเลย” คุณจะเบื่อ รำคาญที่จะตอบคำถามเด็กคนนี้ ซ้ำไป ซ้ำมา (กับคำถามเดิมๆหรือเปล่านะ?) เหตุผลที่ทำให้หนูต้องถามคำถามเดิมๆ นั้น หนูอยากให้คุณเข้าใจว่า คำตอบที่คุณตอบหนูนั้น หนูรับฟังผ่านหัวใจ ไม่ได้ผ่านสมอง ดังนั้น คงจะยากหน่อยที่หัวใจจะจดจำรายละเอียดได้ดีเท่าสมอง

แต่ถึงแม้ว่าหนูรู้คำตอบอยู่แล้ว แต่หนูก็ยังชอบถาม เพราะหนูอยากได้คำตอบที่ “สดใหม่” ในทุกๆช่วงเวลา (ก็คุณอยู่ตรงหน้าหนูแล้วนี่น่า)

คุณจะสังเกตุไหมนะว่า บุคลิก นิสัย และมุมมองการใช้ชีวิตของเราสองคน แตกต่างกันมาก

คุณเป็นคนโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยพูดจาเท่าไหร่ เงียบๆ ขรึมๆ
แต่หนูเป็นคนร่าเริง พูดเก่ง และขี้เล่น

คุณมีชีวิตที่อยู่กับสิ่งเดิมๆ ใช้ชีวิตแบบเรียบง่าย
แต่หนูเป็นคนชอบความตื่นเต้น ขี้เบื่อ และ hyper

คุณเป็นคนที่รักธรรมชาติ ชอบอยู่กับต้นไม้ รดน้ำต้นไม้
แต่หนูเป็นคนชอบนั่งดูดอกไม้ และต้นไม้เจริญเติบโต

คุณเป็นคนที่นอนได้ตลอด และชอบนอนกลางวัน
แต่หนูเป็นคนนอนน้อย ถ้าลุกขึ้นมาแล้ว นอนต่อไม่ได้

คุณเป็นที่ใช้อารมณ์ และบุคลิกส่วนตัวในการดำเนินชีวิต
แต่หนูเป็นคนที่ใช้เหตุผลในการดำเนินชีวิต

คุณเป็นคนไม่ดื้อ ไม่ซน
แต่หนูดื้อ ซน และเป็นตัวแสบให้คุณได้ปวดหัวตลอดเวลา

มองในแง่ดี การที่เราสองคนแตกต่างกัน ก็ทำให้เราสองคน “เติมเต็ม” ซึ่งกันและกัน ได้อย่าง “สมบูรณ์” (ใช่ไหมคะ?)

เพลงนี้ให้คุณนะคะที่รัก หนูรักคุณนะคะ



This I Promise You

When the visions around you,
Bring tears to your eyes
And all that surround you,
Are secrets and lies
I'll be your strength,
I'll give you hope,
Keeping your faith when it's gone
The one you should call,
Was standing here all along..
And I will take
You in my arms
And hold you right where you
Belong
Till the day my life is through
This I promise you
This I promise you
I've loved you forever,
In lifetimes before
And I promise you never...
Will you hurt anymore
I give you my word
I give you my heart (give you my
heart)
This is a battle we've won
And with this vow,
Forever has now begun...
Just close your eyes (close your
eyes)
Each loving day (each loving day)
I know this feeling won't go away
(no..)
Till the day my life is through
This I promise you..
This I promise you..
Over and over I fall (over and over I
fall)
When I hear you call
Without you in my life baby
I just wouldn't be living at all...
And I will take (I will take you in my
arms)
You in my arms
And hold you right where you
belong (right where you belong)

Till the day my life is through
This I promise you baby
Just close your eyes
Each loving day (each loving day)
I know this feeling won't go away
(no..)
Every word I say is true
This I promise you
Every word I say is true
This I promise you
Ooh, I promise you...

วันอาทิตย์ที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552

Still at Koh Chang

เจ็ดวันเต็มแล้วสินะ สำหรับชีวิตที่ "เฉื่อยลง" ณ เกาะช้าง ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ชีวิตของเราได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับคนหลายๆคน ซึ่งบางคนที่นี่ก็ดูเข้มแข็ง เป็นคนสู้ชีวิต และมีประสบการณ์ในชีวิตมากมาย แต่บางคนที่นี่ก็เป็นคนธรรมดา ใช้ชีวิตให้หมดไปวันๆ โดยไม่เข้าใจความหมายของมันเลย ซึ่งเมื่อเราได้พบ และพูดคุยกับคนทั้งสองประเภทนี้ ทำให้เราพอเข้าใจได้เลยว่า ทำไม? คนบางคนถึงเลือกจะใช้ชีวิตแบบนี้ และแบบนั้น บางคนไม่ได้เป็นคนเลือกหนทางการใช้ชีวิต แต่เขาปล่อยตัวเองให้เป็นไปตามกฏของสังคม (โดยที่พวกเขาอาจไม่เข้าใจในตัวเองเลยด้วยซ้ำไป)
พรุ่งนี้เราก็จะเดินทางกลับ กทม. แล้ว ช่วงเวลาแห่งการรู้จักตัวเอง และตั้งคำถามให้กับตัวเองมากมาย ก็คงเป็นอันต้อง "จบลง" แต่เพียงเท่านี้ เมื่อไปสู่เมืองใหญ่ เมืองที่เราแทบไม่มีโอกาสได้ตั้งคำถามให้กับทุกสิ่งรอบตัว (เพราะไม่มีเวลา หรือไม่ก็มีคำตอบเบ็ดเสร็จเตรียมไว้รอแล้ว) ถึงตอนนั้น เราก็คงต้องยุ่งอยู่กับการตอบคำถามของคนอื่นจนวุ่นวายไปหมด แต่ไม่ว่ายังไง ชีวิตก็ต้องดำเนินต่อไป
เรามาที่นี่ก็หลายครั้งอยู่ และอยู่แต่ละครั้งก็สั้นบ้าง ยาวบ้าง ทำให้เราเริ่มคิด และกำลังตัดสินใจ ที่จะมาอยู่ที่นี่ "แบบถาวร" เสียแล้ว เรามีโปรแกรมไว้ในใจว่า จะเช่าบ้านสักหลัง และเอาน้องแมวของเราสองตัวมาอยู่ที่นี่ด้วย ที่ๆมองไปทางไหนก็มีแต่สีเขียวของภูเขา และสีฟ้าของน้ำทะเล ช่างเป็น "สถานที่" ที่เหมาะสมที่สุดในการสร้างครอบครัว เริ่มต้นอะไรใหม่ๆเสียจริงๆ
ถึง ตัว T ของหนู
หลังจากที่หนูนอนคิดไปคิดมาอยู่หลายวัน หนูตั้งคำถามให้กับทุกๆช่วงเวลาของเรา คำถามซึ่งบางทีอาจต้องการคำตอบจากคุณ และอีกหลายๆคำถามที่อาจไม่ต้องการคำตอบ หรือคำอธิบายใดๆ การที่หนูได้อยู่ตรงนี้ ทำให้หนูได้คิด ทบทวน และมองอนาคตของเรามากขึ้น
เมื่อคืนก่อน หนูคิดถึงวันแรกที่เราได้สบตากัน วันแรกที่คุณเอื้อมมือมาจับมือหนูไว้ วันแรกที่คุณบอกรักหนูต่อหน้า และ ณ วันนั้น หัวใจสองดวงของเราก็เริ่มเต้นพร้อมกันอีกครั้งนึง หนูเคยสงสัยว่า "ชีวิตคู่" คืออะไร? เราจำเป็นมากไหม? ที่ต้องมี ชีวิตคู่ คำตอบทั้งหมดที่หนูเฝ้าค้นหา และสงสัยมาตลอด มีคำตอบทันใด ณ วินาทีนั้น วินาทีที่คุณ "เปิดใจ" รับหนูเข้าไปในหัวใจ
"ความรัก ที่ไม่ต้องการความคาดหวัง" คือความรักที่คุณมอบให้กับหนู
หนูเคยถามคุณว่า ความรักและความผุกพันที่เรามีต่อกันนั้นมากขึ้น หรือน้อยลงไหม ตั้งแต่วันแรกที่มันได้ "ก่อเกิดขึ้น" คำตอบของคุณก็คือ "คุณยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง"
ขอบคุณนะคะสำหรับทุกสิ่ง หนูจะทำให้คุณ เป็น ตัว T ที่โชคดีที่สุดในโลกให้ได้ สัญญาจากหัวใจของเด็กซนของนี้
In you,

วันอังคารที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2552

Nobody's Perfect

Nobody’s Perfect เป็นประโยคที่คุ้นๆสำหรับหลายๆคน และเราก็ค่อนข้างเชื่อมั่นเช่นนั้นด้วยเช่นกัน

พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์มาแบบ “ไม่สมบูรณ์” เพราะพระองค์อาจต้องการ ให้มนุษย์ “ค้นหา” ชิ้นส่วนที่เหลือของชีวิต เพื่อมา “เติมเต็ม” ให้กับตัวเราเอง

ปัจจัยหลักที่ทำให้มนุษย์มีชีวิตที่สมบูรณ์ (ตามความคิดของมนุษย์)

1. หน้าที่การงาน (มนุษย์ต้องการมีตำแหน่งหน้าที่การงานที่ดี ต้องการเป็นเจ้านายคนอื่น หลายครั้งถึงแม้ว่าเราต้องเหยียบชีวิตใครขึ้นมาอยู่ในตำแหน่งที่เราต้องการ เราก็จะทำไป)

2. ฐานะทางสังคม (มนุษย์ต้องการเป็นที่ยอมรับ และรู้จัก ต้องการมีชื่อเสียง ถึงแม้ว่าชื่อเสียงที่เราได้มานั้น จะในทางดีหรือไม่)


3. ฐานะทางการเงิน (เงินคือสิ่งที่บันดาลให้เราได้ทุกสิ่ง และเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อ “เติมเต็ม” หลายๆสิ่งที่เราอาจขาดไปในชีวิต)

4. รูปสมบัติ (รูปกายภายนอกที่สวยสดงดงาม หลายๆคนยอมเจ็บตัว ยอมทำทุกอย่างเพื่อแลกมาซึ่งความสวยงาม)


5. สติปัญญา (ความฉลาดเพื่ออยู่รอดในสังคม หาใช่ความฉลาดที่จะรู้จักตัวเองไม่)

6. ครอบครัวที่ดี (มีพ่อ แม่ และลูก อย่างสมบูรณ์ มีความรัก และความอบอุ่นในครอบครัว)


7. มีชีวิตรักที่ดี (ประสบความสำเร็จในชีวิตรัก มีแต่คนรัก)

ถ้าจะลองคิดกันเล่นๆ ในชีวิตนึงของมนุษย์นั้น ไม่มีใครมีปัจจัยครบทั้ง 7 ข้อที่กล่าวไว้ด้านบน (ไม่เชื่อ เพื่อนๆก็ลองถามตัวเองเล่นๆดูนะคะ)

บางคนมีหน้าที่การงานที่ดี ก็ไม่มีความสุข เพราะต้องทำงานแบบกลัวว่า จะมีคนที่อยู่ข้างล่าง คอยเลื่อยตำแหน่ง หรืออาจถูกอิจฉาจนต้องถูกกลั่นแกล้ง

บางคนมีชื่อเสียง มีฐานะทางสังคมดีก็ไม่มีความสุข เพราะถูกจับตามองโดยคนรอบตัว ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม ชีวิตขาดอิสระ

บางคนร่ำรวย ก็ไม่มีความสุข เพราะในความร่ำรวยที่เขามีนั้น เขาอาจหาคนที่เข้ามาหาเขาด้วยความจริงใจไม่ได้ และหลายๆคน ก็อาจถูกหลอกลวง หรืออาจถูกทำร้ายทางร่างกาย และจิตใจ เพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เขาครอบครอง

บางคนมีเรือนร่างที่สวยสดงดงาม ก็ไม่มีความสุข เพราะหลายๆครั้งที่คุณค่าของเขา ก็ถูกให้ความสนใจแต่เพียงภายนอก แต่อาจไม่เคยมีใครเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการลึกๆในใจเลยก็เป็นได้

บางคนมีสติปัญญาดีก็ไม่มีความสุข เพราะบางทีการที่เรารู้ทุกเรื่องนั้น ก็ไม่มีประโยชน์อะไรในการดำรงชีวิต หากเราปราศจากการรู้จักตัวเองอย่างถ่องแท้

บางคนมีครอบครัวที่ดี ก็ไม่มีความสุข เพราะเขาจะมองโลกในแง่ดี และไม่สามารถเข้าใจ และรับได้ถึงปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตได้

บางคนมีคนรักที่ดี ก็ไม่มีความสุข เพราะอะไรก็ตามที่สมบูรณ์เกินไป อาจทำให้มนุษย์ที่ชอบผจญภัยเบื่อหน่าย

ใน “ความสมบูรณ์” ก็มี “จุดบกพร่อง” ต่างๆที่อาจเกิดขึ้น ดังนั้น ใครที่คิด และต้องการให้ชีวิตของตัวเองถูกเติมเต็มเพื่อสมบูรณ์ ก็อาจต้องคิดให้หนักหน่อย เพราะบางทีการดิ้นรนของคุณ อาจจะนำมาซึ่งหายนะของชีวิตก็ได้

Good Night นะคะ

บรรยากาศที่เกาะช้างคืนนี้เงียบสงบ เสียงคลื่นลมทะเลอบอวลไปด้วยความอบอุ่น ขอบคุณพระเจ้า สำหรับคืนที่เงียบสงบคืนนี้

ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน

ณ เกาะช้าง

ตอนนี้เราอยู่ "เกาะช้าง" กำลังเขียน "ไดอารี่" ผ่านร้าน Internet ร้านนึง จริงๆแล้ว เราตั้งใจจะเข้ามาเขียนไดอารี่นี้ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว (แต่เพราะดึกมากแล้ว และคงไม่ปลอดภัยแน่ๆ) เมื่อคืนท้องฟ้าที่เกาะช้างมืดสนิท มีเพียงแสงเล็กๆจากดวงดาวเท่านั้น ที่ส่องระยิบระยับลอดผ่านม่านฟ้า ออกมา "ส่องทาง" ให้กับเราได้พอเห็นทางได้บ้าง อากาศยามดึก (ตี 1 กว่าๆได้) เราขี่มอเตอร์ไซค์ไปในทางที่มืดสนิท มีนักท่องเที่ยวบางคนยังสนุกอยู่กับ Hamburger มื้อดึก และก็มีวัยรุ่นไทยบางคน เพิ่งออกมาจากสถานที่เที่ยว (ซึ่งมีเพียงสถานที่เดียวบนเกาะแห่งนี้) บรรยากาศโดยรอบ เงียบสงบ เหมือนๆกับ ความรู้สึก หรือสิ่งเร้าที่เต้นอยู่ให้หัวใจเราด้วย ที่ต่าง "หยุดนิ่ง" เมื่อมาถึงเกาะแห่งนี้ บางทีอาจเพราะ ในบรรยากาศแบบนี้ เสียงคลื่น และลมทะเล ได้พัดพา "ความสับสน ความกังวล และความกลัว" ออกไปจากหัวใจของเราได้อย่างหมดสิ้น (ก็อย่างที่เราเขียนในไดอารี่วันอาทิตย์ ว่า บางทีการมีชีวิต และใช้ชีวิต อย่าง "เฉื่อยๆ" ณ ที่นี้ ก็อาจมีทั้งข้อดี และข้อเสียก็ได้)

ถึง ตัว T ของหนู

ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้หนูเป็น ผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลก

ขอบคุณนะคะ ที่ยอม "เปิดใจ" ให้หนูเข้าไปอยู่ในโลกส่วนตัวของคุณ (โดยที่คุณไม่ได้สนใจว่า "มือซ้ายหนูอาจจะถือไม้ขีดไฟ มือขวาหนูอาจจะถือน้ำมัน และถ้าหนูไม่ระวัง หนูอาจจะ "เผลอ" จุดไฟ ทำร้ายหัวใจของคุณได้)

ขอบคุณนะคะ สำหรับความเอาใจใส่เล็กๆ ในทุกๆสิ่ง (หนูใช้เวลาส่วนใหญ่ในชีวิต สังเกตุคนอื่นมามากเหลือเกิน ตอนนี้เมื่อหนูมีคุณ หนูเหมือนเป็นผู้ถูกสนใจมากขึ้น รู้สึกดีจริงๆคะ)

ขอบคุณนะคะ สำหรับ "ความรัก" ที่ "มอบให้" หนูโดย "ไม่มีข้อแม้ หรือ ความสับสนใดๆ"

ขอบคุณนะคะ สำหรับ "การยอมรับ" ของคุณ

หนูสัญญานะคะว่า "คนธรรมดาเช่นหนู จะมอบความรักทั้งหัวใจกลับไปให้กับคุณโดยไม่มีข้อแม้เช่นกัน"

หนูสัญญานะคะว่า "หนูจะไม่ดื้อ ไม่ซน ไม่งอแง และไม่ทำให้คุณปวดหัวอีก"

หนูสัญญานะคะว่า "หนูจะรักและซื่อสัตย์กับคุณเพียงคนเดียว"

หนูสัญญานะคะว่า "หนูจะจับมือคุณเอาไว้อย่างนั้นตลอดไป จะไม่มีสิ่งไหนมาพรากเราสองคนจากกันได้"

หนูสัญญานะคะว่า "จะไม่มี "สิ่งเร้า หรือข้อสงสัย และความกังวลใดๆ" มาทำให้หนูอ่อนแอได้

หนูสัญญานะคะว่า "ถึงแม้โลกนี้อาจไม่มีใครเข้าใจคุณ รับฟังคุณ แต่หนูจะยังคงยืนอยู่ตรงนี้กับคุณเสมอ และตลอดไป"

หนูสัญญานะคะว่า "หนูจะทำอะไรให้ช้าลง ไม่ให้คุณต้องกังวลกับกิจกรรมที่มากเกินไปในแต่ละวันของหนู"

คำเตือน: ห้ามบอกรักหนูเกินวันละ 10 ครั้ง เพราะอาจทำให้หนูเคยตัวได้

คำเตือน: กรุณา "ตามใจหนู" เสียบ้าง เพื่อป้องกัน "หนูออก Step ดื้อกับคุณ"

ผลข้างเคียงในด้านความรักของเรา

คุณรู้ไหมคะว่า คุณทำให้หนูยิ้มตลอดเวลา จนหลายๆคนอาจหากว่า "หนูบ้าไปแล้ว?

เป็นไปได้ไหม? เมื่อเรารักใครสักคน เราจะห่วงเขา อยากจะ "แบกรับ" ความเจ็บปวดแทนเขา เมื่อเห็นเขาเจ็บป่วย เราก็อยากจะร่วม Share ความเจ็บป่วยเหล่านั้นด้วย และถ้าอาการเจ็บป่วยของเขา เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ล่ะ "เราจะทุกข์ทรมานใจแค่ไหนกันนะ?"

คนดีคะ คุณรู้ไหมคะ ว่าทุกครั้งที่หนูเห็นคุณไม่สบาย หัวใจหนูแทบแหลกสลาย หนูรู้สึกจุกที่หน้าอก หนูอยากจะทำอะไรให้ได้มากกว่าการที่ต้องมองดูคุณเจ็บปวด หนูพอเข้าใจเลยว่า "ความรักนั้นมีอาณุภาพมากแค่ไหน?" และ "อาณุภาพของความรักนั้น ก็ยิ่งใหญ่ เพียงพอที่จะสร้างโลกใบเล็กๆให้คนสองคน ที่มีหัวใจเต้นเพื่อสิ่งเดียวกัน อยู่ได้อย่างอบอุ่น"
หนูมั่นใจในตัวคุณ ในความรักของคุณ
When I am Weak, You make me strong.
หนูรักคุณนะคะ (คุณอาจได้ยินคำๆนี้บ่อยๆแล้ว แต่ครั้งนี้เป็น "การบอกรัก" ผ่านตัวอักษรนะคะ ไม่ใช่ต่อหน้า)
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน