ห่างหายจากการเขียนไปนานมากๆ พอเริ่มมานั่ง วางนิ้วบนแป้นพิมพ์อีกครั้ง ก็รู้สึกขัดๆ เขินๆ ยังไงก็ไม่รู้ ไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเขียนเรื่องอะไร? จะเริ่มต้นด้วยคำถาม? หรือแชร์เรื่องราว? อย่างไรดี เวลาที่ผ่านมาพอสมควร เราได้เจอะเจอเรื่องราวมากมาย ทั้งเรื่องดี และเรื่องที่ทำให้ขุ่นใจ แต่ก็ไม่มีเรื่องไหนที่ทำอะไรเราได้ อาจเพราะอายุเยอะแล้ว ปีนี้ก็ 32 แล้ว (แก่ประสบการณ์ เจอมาหมดแล้ว) ก็เป็นได้
แต่สำหรับเรื่องที่จะ “แบ่งปัน”ให้เพื่อนได้อ่านกันในวันนี้ (เป็นเรื่องที่มา “ก่อกวนใจ”เราได้สักพักแล้ว)พอมัน “เต็มอิ่ม” ก็ต้องหาทาง “ระบาย” เสียหน่อย
เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิตคู่ ที่เมื่อถึงจุดนึง ก็อยากจะหา “หลักประกันทางความสัมพันธ์” เพื่อจะพัฒนาความรักไปอีกก้าวนึง นั่นคือ การไขว่คว้าหา “กาวใจ” มาทำให้ชีวิตคู่สมบูรณ์ โดยปกติถ้าเป็นชีวิตคู่ของ ช และ ญ ก็ต้องเริ่มวางแผนมี “บุตร” สักคน เพื่อเติมเต็มชีวิตคู่ แต่สำหรับ “คนนิยมชมชอบเพศเดียวกัน” ก็อาจจะหา “สัตว์เลี้ยง”มาแทน (จากประสบการณ์ส่วนใหญ่ที่เราเคยได้ยินมา ส่วนใหญ่เวลาเลิกกันทีไร น้องหมา น้องแมว น้องนก ก็ “ซวย” ทุกที)
“เอ๋” ดี้สูงวัย ผู้รักเด็กเป็นชีวิตจิตใจ ได้ไป “หว่านเสน่ห์” จน ทอมเด็กน้อย “ตอง” ซึ่งอายุห่างกันร่วม 10 ปี หลงตกลงร่วมใช้ชีวิตร่วมกันเป็นแฟน แต่ดูเหมือนว่า เธอจะรู้ “วัฏจักรของความรัก” ดี (ก็แหม ผ่านมากี่คนแล้วเนอะ) เธอรู้ว่า ช่วงแรกชีวิตคู่ ก็หวานจนเลี่ยน ตัวติดกันแทบจะ 24 ชั่วโมง แต่พอพ้นช่วงโปรโมชั่น 3-4 เดือนไปแล้ว ความรักก็เริ่ม “อยู่ตัว” ต้องหา “จุดขายใหม่” เพื่อเพิ่มความตื่นเต้นในชีวิตคู่ และเธอก็เลือกที่จะ “ยึด” ทอมเด็กอย่างเขา ด้วยการนำ “น้องหมา” มาเลี้ยง เพื่อหวังว่าเขาจะรัก ดูแล และห่วงน้องหมา เป็นข้ออ้างให้เขาอยู่ติดกับเธอมากขึ้น ช่วงแรกๆ เขาก็ทำหน้าที่เป็น “พ่อของน้องหมา” อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง (คนไม่รักสัตว์จริงๆ ก็ยากที่จะเสแสร้ง) เขาตื่นเต้นกับการมีน้องหมาอยู่ไม่ได้เท่าไหร่ ก็เริ่มเบื่อ(ก็คนนะ ไม่ใช่พ่อหมา จะมีความเป็นพ่อ เป็นแม่อะไรได้นักหนา)
ผ่านไปไม่ถึงเดือน การมีน้องหมาเข้ามาในชีวิตของเขาและเธอ ดูจะทำให้ชีวิตยุ่งเหยิงมากกว่าทำให้สมบูรณ์ ภาระหน้าที่การดูแลน้องหมา ทำให้ชีวิตของเธอและเขาเปลี่ยนไป เวลาที่อยู่ด้วยกันยิ่งน้อยลงเรื่อยๆ จะเดินไปเที่ยวห้างไหนด้วยกันก็ไม่ได้ จะไปกินข้าวร้านอร่อยกันสองต่อสองก็ไม่ได้ (เพราะเขาไม่ให้น้องหมาเข้า) จะสวีตกันสองคน (บนเตียง) น้องหมาก็เห่า ก็ปลดทุกข์เบา ตามให้เช็ดกันวุ่นวาย (กลายเป็นเรื่องวุ่นวายในชีวิตคู่ ผิดคาดจากที่เธอตั้งใจให้เป็น) จะเอาไงดี? เขาก็เริ่มห่างๆ อ้างว่ามีธุระ ไม่ว่าง ไม่มีเวลา (ไม่รู้ว่าเบื่อน้องหมา หรือเบื่อในความเจ้ากี้เจ้าการของเธอกันแน่) ส่วนเธอก็เริ่มเห็นความล้มเหลวของแผนนี้ ทำไงดีอ่ะ? สุดท้ายน้องหมา ก็ถูกเนรเทศไปอยู่กับเพื่อนบ้าง ญาติบ้าง (งานนี้น้องหมาซวยแท้ๆ)
แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ให้เสียเชิง ญ สูงอายุหรอก กำลังคิดวางแผนงัดไม้เด็ด มามัดมือมัดเท้า ทอมเด็กอย่างเขา (จะคิดแผนอะไรก็ให้เร็ว และให้ดีนะ ช้าไปเดี่ยวเด็กจะเบื่อ และไปหาคนใหม่)
ฝากไว้สำหรับคนที่ไม่มีจิตใจรักสัตว์อย่างแท้จริง ซื้อสัตว์เลี้ยงมาเพื่อเป็นข้ออ้าง, เรียกร้องความสนใจจากคนรอบข้าง, หรือแม้กระทั่งยกระดับให้ตัวเองดูเป็นคนดี พอเหอะ อยู่เฉยๆดีกว่านะคะ อย่าได้สร้างบาป สร้างกรรมเลย สงสารพวกเขาเถอะ (เอาใจเขามาใส่ใจเราบ้าง) ถ้าอยากจะ “สร้างภาพ” ไปเที่ยวสวนสัตว์ ไปให้อาหารพวกเขาดีกว่า อย่าเอาเขามาทรมานเลย
สำหรับ ญ รัก ญ ที่อายุยังน้อย และอยากจะไป “หลอก” คนสูงอายุ ยังไงก็อย่า “หยอก”แรงนะ เลขดี๋ยวลุงๆ ป้าๆ จะขาดใจตายเสียก่อน
อายุเป็นเพียงตัวเลขก็จริง แต่บางที “ตัวเลข” ที่ต่างกัน ก็อาจจะเปิดช่องให้มีปัญหาในชีวิตคู่มากมายก็เป็นได้
ฝากไว้ให้คิดกันนะคะ
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่าน
